Z B2B na umowę o pracę przed 26. rokiem życia. Czy wcześniejsza współpraca blokuje zerowy PIT?
Przejście współpracownika z własnej działalności gospodarczej na etat budzi nierzadko wątpliwości w działach kadr i płac. Jednym z najczęstszych dylematów jest kwestia zastosowania ulgi dla młodych wobec pracownika poniżej 26. roku życia, który jeszcze niedawno wystawiał firmie faktury za swoje usługi. W tym wpisie analizujemy zasady działania zerowego PIT-u, sprawdzamy, jakie rodzaje przychodów podlegają zwolnieniu z podatku i wyjaśniamy, dlaczego historia współpracy na kontrakcie B2B nie pozbawia młodego specjalisty ustawowych przywilejów.
Historia współpracy B2B a prawo do ulgi podatkowej
Zatrudnienie na podstawie umowy o pracę osoby, która wcześniej świadczyła na rzecz tej samej firmy usługi w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej (B2B), jest w pełni legalne i coraz częściej spotykane na rynku pracy. Zmiana formy współpracy rodzi jednak pytanie o ciągłość uprawnień podatkowych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają żadnych wyłączeń, które karałyby młodego pracownika za wcześniejsze prowadzenie własnej firmy. Historia współpracy gospodarczej z obecnym pracodawcą jest z punktu widzenia ulgi dla młodych całkowicie neutralna. Od momentu nawiązania stosunku pracy, pracodawca ma bezwzględny obowiązek traktować taką osobę jak każdego innego młodego pracownika i automatycznie objąć jej wynagrodzenie zwolnieniem z podatku dochodowego.
Kogo i do jakiej kwoty chroni zerowy PIT?
Mechanizm ulgi dla młodych został skonstruowany w celu ułatwienia startu zawodowego osobom przed ukończeniem 26. roku życia. Ustawa precyzyjnie definiuje jednak zamknięty katalog źródeł przychodów, do których można zastosować preferencję.
Zwolnieniu z opodatkowania podlegają środki uzyskane z tytułu:
umów o pracę, stosunku służbowego, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy,
umów zlecenia,
płatnych praktyk absolwenckich,
staży uczniowskich,
zasiłków macierzyńskich wypłacanych z ubezpieczenia społecznego.
Powaga limitów ustawowych i zbiegu ulg
Maksymalna kwota, jaka w danym roku podatkowym może zostać zwolniona z opodatkowania w ramach ulgi dla młodych, wynosi 85 528 zł. Powaga tego przepisu ujawnia się szczególnie w sytuacji, gdy młody podatnik ma prawo do korzystania z innych preferencji – na przykład ulgi na powrót do kraju lub ulgi dla rodzin wielodzietnych (4+). W takim scenariuszu wprowadzono sztywną barierę: łączna suma przychodów zwolnionych ze wszystkich tych tytułów nie może przekroczyć kwoty 85 528 zł rocznie. Do tego limitu nie wlicza się jednak przychodów opodatkowanych ryczałtowo ani takich, od których z góry zaniechano poboru podatku.
Automatyzm rozliczeń a prawo do rezygnacji
Kluczową cechą ulgi dla młodych jest jej automatyzm. Pracodawca, jako płatnik podatku, nie czeka na żadne oświadczenia ze strony nowo zatrudnionego pracownika (nawet jeśli wcześniej współpracowali na B2B). Z mocy samego prawa, mając wgląd w datę urodzenia pracownika, przestaje pobierać zaliczki na podatek dochodowy od wypłacanego wynagrodzenia.
Ustawodawca przewidział jednak jeden wyjątek, który przenosi decyzyjność na pracownika. Osoba zatrudniona ma prawo złożyć formalny wniosek o rezygnację z bieżącego stosowania zwolnienia.
Złożenie takiego wniosku zobowiązuje dział płac do standardowego potrącania zaliczek na PIT już od najbliższej wypłaty. Choć z pozoru wydaje się to niekorzystne dla pracownika, w praktyce bywa mechanizmem ochronnym. Młodzi ludzie podejmujący zatrudnienie w kilku miejscach jednocześnie (np. na kilku umowach zlecenia lub etatach) często decydują się na taki krok, aby uniknąć drastycznego przekroczenia rocznego limitu 85 528 zł, co skutkowałoby koniecznością jednorazowej, bolesnej dopłaty podatku podczas składania rocznego zeznania PIT.
